GioRgik DabrUnda


     

ფილმები

თამაშები პროგრამები რელიგია
     
 

მთავარი

ჩემი პროფილი

რეგისტრაცია
გამოსვლა

შესვლა


Гость


ToP 3 USer
Administrator
სიახლე:
კომენტარი:
პოსტი:
497
124
47


Administrator
სიახლე:
კომენტარი:
პოსტი:
173
159
433


Users
სიახლე:
კომენტარი:
პოსტი:
4
113
2


Users
სიახლე:
კომენტარი:
პოსტი:
1
82
4


Users
სიახლე:
კომენტარი:
პოსტი:
1
0
0




იმედი

მაესტრო

პირველი არხი
×èòàòü ïîñëåäíèå êîììåíòàðèè
Êîììåíòû

ძახილი
 
 
რა გალეულს და ფერწასულს გხედავ,
ჩემო პაწია, ცოდვილო დედა,
ვაიმე, როცა შენს გულთან მჭრიდნენ,
რაიმე ხომ არ გატკინე ნეტა.

არ შეგეშინდეს, შვილი ვარ შენი,
შენი ტანჯული სისხლი და ხორცი,
ნიავი ვარ და მგონია გშველი, -
სიცხიანს, მწუხარს კულულზე გკოცნი.

მაგ ბავშვურ შუბლსაც გიკოცნი მორცხვად,
გაბუსხულ ტუჩსაც, ბავშვურად ლამაზს...
ახლა სული ვარ და უფალს ვლოცავ -
შენს გადარჩენას ვულოცავ მამას.

მადლობა უფალს, რომ არ დაგვღუპა,
არ დამიობლა ძმები და დები.
მე კი, ბარტყივით ტანშეუბუმბლავს
ცად ანგელოზმა მაჩუქა ფრთები.

როგორ მინდოდა, მეც მოგსწრებოდი,
მეც გამეხარა ამ სამზეოთი,
მეც დამეძახა შენთვის „დედიკო“
და მამას ყელზე შემოვხვეოდი.

ჩაწნული ვიყავ მომავლის ფიქრთან,
როგორც პეპელა ყვავილში რგული,
დაბადებამდე რამდენი მიკლდა,
ითვლიდა ჩემი პაწია გული.

ალბათ, გგონივარ დაღლილი სხივი,
ალბათ, გგონივარ სუნთქვა სიოთა,
შენ ხომ უძლებდი საკუთარ ტკივილს,
მე კი, ძვირფასო, შენიც მტკიოდა.

თურმე ტყუილად მომიხაროდა,
შეხვედრა შენთან, ძმებთან და დებთან...
ახლა მოგტირით სხვა სამყაროდან
არარაობის ჩრდილი და სევდა.

რად გააწბილე ღვთის იმედები,
რატომ შეშალე და გაამრუდე,
ანგელოსების და პლანეტების
კეთილი გათვლა და ვარაუდი?

შოთა ნიშნიანიძე

სულ კომენტარი: 1
1  
sad sad sad


Name *:
Email *:
Code *:

 
 
 
Design by David
BAnner FOR YOU !!!
 
ამჟამად ონლაინშია : 1
სტუმრები : 1
მომხმარებლები : 0